| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Beata Maria Helena Tyszkiewicz |
| Data urodzenia | 14 sierpnia 1938 |
| Miejsce urodzenia | Pałac w Wilanowie |
| Zawód | |
| Zawód | Aktorka filmowa i telewizyjna, publicystka |
| Liczba ról | ponad 100 ról |
| Najważniejsze role | |
| Role | Izabela Łęcka w "Lalce", jedna z głównych postaci w "Wszystko na sprzedaż" |
| Działalność społeczna | |
| Funkcje | Prezes Fundacji Kultury Polskiej (1994–1998), przewodnicząca rady Fundacji Dzieciom "Zdążyć z Pomocą", członkini Narodowej Rady Kultury I i II kadencji |
| Odznaczenia | |
| Wybrane | Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1997), Złoty Medal "Gloria Artis" (2008) |
Beata Tyszkiewicz pochodzi z arystokratycznej rodziny hrabiowskiej Tyszkiewiczów. W dzieciństwie mieszkała w różnych miejscach Polski i kształciła się w szkołach żeńskich; zna język niemiecki, francuski i rosyjski.
Życiorys i wykształcenie
Urodziła się w 1938 roku w Pałacu w Wilanowie jako córka Krzysztofa Marii Tyszkiewicza i Barbary z Rechowiczów. Rodzice rozstali się w czasie II wojny światowej; po rozstaniu ojciec wyemigrował do Anglii. W młodości mieszkała m.in. w Nieborowie, Krakowie i na Dolnym Śląsku.
Uczęszczała do szkół podstawowych i żeńskich gimnazjów; maturę zdała eksternistycznie w liceum zakonu niepokalanek w Szymanowie. Krótko studiowała na Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, ale została z niej wydalona za udział w występach publicznych.
Kariera filmowa i teatralna
Po odkryciu na korytarzu szkolnym otrzymała pierwszy angaż do roli Klary Raptusiewiczówny w filmie "Zemsta" (1957). W latach 60. zaczęła występować regularnie w kinie i teatrze telewizji; zagrała role dramatyczne i historyczne, które ugruntowały jej pozycję w polskim filmie.
W drugiej połowie lat 60. często wcielała się w postacie dam i arystokratek, co przyniosło jej miano „pierwszej damy polskiego filmu”. Do ważnych kreacji należą Izabela Łęcka w ekranizacji "Lalki" (1968) i postać w "Wszystko na sprzedaż" (1968). W kolejnych dekadach grała w produkcjach krajowych i zagranicznych oraz pojawiała się w filmach rozrywkowych i komediach.
W latach 80. pokazała też talent komediowy, występując m.in. w filmach Juliusza Machulskiego: "Seksmisja" (1983), "Vabank II" (1984) i "Kingsajz" (1987). W późniejszych latach kreowała głównie role drugoplanowe jako eleganckie matki, ciotki i babcie.
Działalność publiczna, media i działalność charytatywna
Była zaangażowana w działalność charytatywną i publiczną. W latach 1994–1998 kierowała Fundacją Kultury Polskiej. Przewodniczyła radzie Fundacji Dzieciom "Zdążyć z Pomocą" i zasiadała w Narodowej Radzie Kultury I i II kadencji.
W telewizji pełniła funkcję jurorki w programach tanecznych: w "Taniec z gwiazdami" (2005–2010) oraz w polskiej edycji "Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami" (2014–2017). Zajmowała się też fotografią i organizowała wystawę swoich zdjęć "Moje dzieci, moja miłość" w 1999 roku.
W 2003 roku ukazała się jej autobiografia "Nie wszystko na sprzedaż"; napisała także wspomnienia i książkę kucharską tworzoną wspólnie z córkami. W maju 2017 przeszła rozległy zawał mięśnia sercowego i wkrótce wycofała się z życia publicznego.
