| Życiorys | |
|---|---|
| Urodzenie | 3 listopada 1927, Koropiec |
| Śmierć | 8 stycznia 2014, Wrocław |
| Zawód | lekarz medycyny przemysłowej; pisarz |
| Wykształcenie | Akademia Medyczna we Wrocławiu |
| Przesiedlenie | Muchobór Wielki (po 1945) |
Michał Sobków był lekarzem i pamiętnikarzem, który po przejściu na emeryturę poświęcił się pisaniu. Jego twórczość obejmuje m.in. wspomnienia o rodzinnej miejscowości i Kresach oraz opisy życia służby zdrowia we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Koropcu 3 listopada 1927 roku. Szkołę podstawową ukończył w rodzinnej miejscowości. Po wysiedleniu w 1945 roku zamieszkał na Muchoborze Wielkim, który dziś jest częścią Wrocławia.
Ukończył studia medyczne na wrocławskiej Akademii Medycznej i uzyskał specjalizację w zakresie medycyny przemysłowej. Po zakończeniu pracy zawodowej zajął się pisaniem i publikowaniem wspomnień oraz prozy związanej z jego doświadczeniami.
Tematyka i styl twórczości
Jego książki koncentrowały się na historii rodzinnej miejscowości, pamięci Kresów Wschodnich oraz na życiu medyków w powojennym Wrocławiu i na Dolnym Śląsku. Był obserwatorem codzienności i nie unikał krytycznych ocen rzeczywistości socjalistycznej.
Szczególną popularność zdobyła publikacja "Ospa we Wrocławiu". Była to jedna z nielicznych książek napisanych przez lekarzy, którzy uczestniczyli w zwalczaniu epidemii ospy w 1963 roku.
Twórczość literacka
Sobków opublikował łącznie 12 książek, wśród nich znajdowały się wspomnienia, powieści i zbiory opowiadań. Do ważniejszych tytułów należą:
- "Koropiec nad Dniestrem" (1999)
- "Ze wspomnień wrocławskiego lekarza" (1999)
- "Ospa we Wrocławiu" (2000)
- "Samo życie" (2000)
- "Podróż w nieznane" (2001)
- "Saniami do nieba" (2001)
- "Dwa lata w raju" (2006)
- "Historio, historio..." (2007)
- "Życiowy dyżur" (2010)
- "Igraszki medyczne w PRL"
Nagrody i publikacje fragmentów
Za działalność kulturotwórczą w środowisku lekarskim otrzymał m.in. nagrodę im. Stefana Ludwika Kuczyńskiego. Jego pierwsza książka "Koropiec nad Dniestrem", opatrzona wstępem prof. Waldemara Łazugi, zdobyła drugą nagrodę w konkursie ogłoszonym przez Ośrodek Karta i Instytut Zachodni w Poznaniu.
Fragmenty tej książki ukazały się w kwartalniku "Karta" (1995, nr 14 i 16) oraz w "Roczniku Lwowskim" (1998). Część tekstów została też opublikowana w pismach niemieckich i rosyjskich.
