| Dane osobowe | |
|---|---|
| Pełne nazwisko | Friedrich Wilhelm Viktor Karl Ernst Alexander Heinrich Hohenzollern |
| Urodzenie | 12 lipca 1880, Kamieniec Ząbkowicki |
| Śmierć | 9 marca 1925, Weißer Hirsch |
| Dynastia | Hohenzollern |
| Funkcje i zawód | |
| Tytuł | książę pruski (Prinz von Preußen) |
| Zawód | prawnik, filozof, dyplomata |
| Urząd | landrat powiatu ząbkowickiego (wybrany 1911, urząd do 1918) |
| Stopień wojskowy | generał major |
| Edukacja i rodzina | |
| Wykształcenie | studia prawa; doktor filozofii, uniwersytet w Bonn |
| Małżonka | Agatha zu Hohenlohe-Schillingsfürst (ślub 8 czerwca 1910) |
| Dzieci | Marie Therese (1911–2005), Luise Henriette (1912–1973), Marianne (1913–1983), Elisabeth (1919–1961) |
| Pochówek | |
| Miejsce pochówku | parkowe mauzoleum w Kamieńcu Ząbkowickim |
Friedrich Wilhelm Wiktor Hohenzollern był członkiem pruskiej rodziny panującej, który łączył działalność publiczną z zainteresowaniami naukowymi i muzycznymi. W okresie I wojny światowej pełnił obowiązki wojskowe i dyplomatyczne, a przed 1918 rokiem sprawował władzę lokalną jako landrat.
Rodzina, pochodzenie i życie prywatne
Urodził się jako trzeci syn księcia Albrechta Hohenzollerna młodszego oraz Marii z Saksonii-Altenburga. Wczesne lata spędzał w pałacu w Kamieńcu Ząbkowickim, w Berlinie, w Reinhartshausen oraz w Brunszwiku, gdzie jego ojciec pełnił funkcję regenta. 8 czerwca 1910 roku poślubił Agathę zu Hohenlohe-Schillingsfürst, córkę księcia raciborskiego Wiktora II Amadeusza i hrabianki Marii von Breuner-Enckevoirth.
Zawarcie małżeństwa wymagało zgody cesarza Wilhelma II oraz papieża Piusa X ze względu na różnicę wyznaniową współmałżonków. W prasie pojawiła się wówczas mylna informacja dotycząca innego członka rodu o bardzo podobnym imieniu; para książęca miała cztery córki, z których najmłodsza, Elisabeth, została pochowana w grobie prababki w Eltville am Rhein.
Wykształcenie i zainteresowania intelektualne
Studiował prawo na uniwersytecie w Bonn, gdzie uzyskał stopień doktora filozofii. Interesował się literaturą i muzyką, co kształtowało jego działalność pozazawodową. Młodość i studia spędzał częściowo w domowych rezydencjach rodziny, co wpływało na jego zamiłowanie do kultury i sztuki.
Kariera publiczna, wojskowa i dyplomacja
Po zawarciu małżeństwa mieszkał z żoną w Kamieńcu Ząbkowickim oraz w Rudach Raciborskich. W 1911 roku został wybrany landratem powiatu ząbkowickiego i pełnił ten urząd do 1918 roku, czyli do czasu upadku monarchii w Niemczech. W czasie I wojny światowej brał czynny udział w działaniach wojennych i otrzymał awans do stopnia generała majora.
W okresie wojny odbywał liczne podróże po Europie i świecie, czasem w zastępstwie cesarza, realizując ważne misje dyplomatyczne. Pod koniec konfliktu prowadził dyskusje z profesorami uniwersyteckimi na temat przebudowy ustroju państwa i proponował wprowadzenie monarchii konstytucyjnej wzorowanej na modelu brytyjskim. Po wojnie związał się z obozem monarchistycznym i proponował przywrócenie cesarstwa w proponowanej przez siebie formie, deklarując gotowość pełnienia funkcji regenta do czasu osiągnięcia pełnoletności przez następcę tronu.
Zainteresowania praktyczne i umiejętności
Poza działalnością publiczną uczył się stolarki, co było rzadkim zajęciem wśród przedstawicieli rodu. Muzyka zajmowała w jego życiu ważne miejsce; szczególnie cenił dzieła Jana Sebastiana Bacha i grywał na skrzypcach pod kierunkiem nauczyciela J. Joachima.
Friedrich Wilhelm Wiktor zmarł 9 marca 1925 w Weißer Hirsch, dzielnicy pod Dreznem. Jego ciało przewieziono do Kamieńca Ząbkowickiego i uroczyście pochowano w parkowym mauzoleum.
