| Antoni Maziarz | |
|---|---|
| Dane osobowe | |
| Data urodzenia | 1972 |
| Miejsce urodzenia | Trzebnica |
| Zawód i afiliacja | |
| Zawód | historyk, nauczyciel akademicki |
| Specjalizacja | historia społeczno-ekonomiczna; XIX–XX wiek |
| Uczelnia | Uniwersytet Opolski |
| Wykształcenie i stopnie | |
| Magister | Historia, WSP w Opolu (1996) |
| Doktor | doktor nauk humanistycznych (2005) |
| Wybrane publikacje | |
| Publikacje | Śląskie samarytanki; Rodzina na Śląsku 1939-1945; Rodzina na Śląsku w XIX wieku; Powstanie styczniowe (red.) |
Antoni Maziarz urodził się w 1972 roku w Trzebnicy. Ukończył szkołę średnią, a następnie podjął studia na kierunku historia w Wyższej Szkole Pedagogicznej im. Powstańców Śląskich w Opolu. Studia zakończył w 1996 roku uzyskaniem tytułu magistra na podstawie pracy poświęconej lekarzom wrocławskim XVI–XVII wieku, napisanej pod kierunkiem prof. Włodzimierza Kaczorowskiego. Przez dalszą część kariery naukowej związany jest z opolską uczelnią.
Życiorys i wykształcenie
Maziarz ukończył studia historyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu w 1996 roku. Jego praca magisterska nosiła tytuł Lekarze wrocławscy XVI-XVII wieku w świetle pracy Jana Henryka Cunradiego Silesia togata... i powstała pod opieką promocyjną prof. Włodzimierza Kaczorowskiego. Po zdanym egzaminie maturalnym kontynuował ścieżkę akademicką na tej samej uczelni. W kolejnych latach rozwijał badania nad dziejami medycyny i życiem konsekrowanym.
Kariera akademicka i pełnione funkcje
W 1997 roku rozpoczął pracę na macierzystej uczelni jako asystent w Katedrze Historii Śląska w Instytucie Historii. W 2005 roku uzyskał stopień doktor nauk humanistycznych na podstawie rozprawy Działalność medyczna żeńskich rodzimych zgromadzeń zakonnych na Śląsku w latach 1842-1914 na tle uwarunkowań społecznych. Po uzyskaniu doktoratu został zatrudniony na stanowisku adiunkta.
W latach 2012–2016 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Historii Uniwersytetu Opolskiego ds. dydaktyki i studentów. W 2016 roku objął stanowisko prodziekana ds. studiów niestacjonarnych Wydziału Nauk Społecznych opolskiej uczelni. Jego działalność administracyjna łączy się z pracą dydaktyczną i badawczą na tej samej jednostce.
Zainteresowania badawcze i dorobek naukowy
Współpracuje z polskimi i zagranicznymi instytucjami naukowo-badawczymi, między innymi z Uniwersytetem Adama Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytetem Wrocławskim oraz Muzeum Śląska Opolskiego. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Historycznego oraz Towarzystwa Charytatywno-Opiekuńczego im. bł. Teresy Gerhardinger w Świebodzicach. Jego zainteresowania obejmują historię XIX i XX wieku ze szczególnym uwzględnieniem dziejów Śląska i Wielkopolski, historię życia konsekrowanego oraz historię medycyny. Do najważniejszych publikacji należą:
- Śląskie samarytanki. Opieka zdrowotna rodzimych żeńskich zgromadzeń na Śląsku w latach 1842-1914, Warszawa 2009.
- Rodzina na Śląsku w XIX wieku, Opole 2011, współautor.
- Rodzina na Śląsku 1939-1945. Dezintegracja – migracje – codzienność, Warszawa-Opole 2012, współautor.
- Powstanie styczniowe. Motywy-Walka-Dziedzictwo, Warszawa 2014, redakcja.
Był koordynatorem "Encyklopedii Solidarności" w Rejonie Opolskim.
