| Dane osobowe | |
|---|---|
| Pełne nazwisko | Johann Adam de Garnier |
| Urodzony | 2 lutego 1613, Ensisheim (Alzacja) |
| Zmarł | 11 listopada 1680, Głębowice |
| Rola | Arystokrata, dowódca wojskowy, działacz kontrreformacji |
| Tytuły | Baron (nadany 23 listopada 1652), tytularny generał feldwachtmeister (1664) |
| Motto | TIME DEUM, HONORA PRINCIPEM |
| Majątek i fundacje | |
| Dobra ziemskie | 12 wsi w Księstwie wołowskim (m.in. Lubiel, Łoźnica, Głębowice) |
| Szacunkowa wielkość majątku | 13 000 mórg |
| Fundacje | Klasztory karmelitów w Głębowicach, Wołowie, Kożuchowie; rozbudowa klasztoru w Strzegomiu |
| Pochówek i upamiętnienie | |
| Miejsce pochówku | Krypta kościoła klasztornego p.w. św. Eliasza (obecnie p.w. NMP z Góry Karmel) |
| Nazwy upamiętnień | Szkoła podstawowa w Głębowicach, rezerwat przyrody, ośrodek rekolekcyjny "Garnierówka" |
Jan Adam de Garnier był wychowany w rodzinie katolickiej i studiował filozofię u jezuitów. Zyskał rozgłos jako oficer armii cesarskiej, a później jako mecenas zakonów karmelitańskich na Dolnym Śląsku.
Jak wyglądała jego kariera wojskowa?
W 1640 roku wraz z bratem bliźniakiem Henrykiem wstąpił do armii cesarskiej, pod rozkazami marszałka Melchiora von Hatzfeldta. W czasie wojny trzydziestoletniej wykazał zdolności dowódcze i lojalność wobec Ligi Katolickiej. Otrzymał stopień pułkownika rajtarów.
23 listopada 1652 roku w Ratyzbonie cesarz Ferdynand III nadał mu tytuł barona i przyznał dwugłowego czarnego orła cesarskiego jako polepszenie herbu. W 1664 roku nosił tytuł tytularnego generała feldwachtmeistra.
Gdzie nabył majątek i jak go wykorzystał?
W 1661 i 1664 roku de Garnier kupił na Śląsku dobra ziemskie w Księstwie wołowskim, obejmujące dwanaście wsi. W majątku mieszkał między innymi w Lubielu. Jego posiadłość wyceniano na około 13 000 mórg, co dało środki na działalność inwestycyjną i dobroczynną.
W jaki sposób wspierał zakon karmelitów?
4 lutego 1676 roku, podczas kuracji w Cieplicach, zatrzymał się na noc w klasztorze karmelitów w Strzegomiu. Nawiązał wtedy bliski kontakt z duchowością karmelicką i stał się głównym dobrodziejem karmelitów na Śląsku. Finansował rozbudowę klasztoru w Strzegomiu.
Założył trzy nowe klasztory karmelitów: w Głębowicach, w Wołowie — przy kościele św. Karola Boromeusza — oraz w Kożuchowie. Pod koniec życia wstąpił do największego z ufundowanych przez siebie klasztorów w Głębowicach jako brat świecki o imieniu Chrystoforus i przebywał tam aż do śmierci.
Został pochowany w krypcie kościoła klasztornego p.w. św. Eliasza, który obecnie nosi wezwanie Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel.
Jak pamięta się Jana Adama de Garniera dzisiaj?
Jego imię widnieje przy kilku lokalnych inicjatywach: szkoła podstawowa w Głębowicach nosi jego nazwisko. W okolicy funkcjonuje także społeczny rezerwat przyrody oraz ośrodek rekolekcyjny mieszczący się w budynku byłego klasztoru — znany jako "Garnierówka".
