| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Karl Georg Heinrich von Hoym |
| Data urodzenia | 20 sierpnia 1739 |
| Miejsce urodzenia | Pobłocie (niem. Poblotz) |
| Data śmierci | 26 października 1807 |
| Miejsce śmierci | Brzeg Dolny |
| Rola | Minister Śląska; namiestnik Prus Południowych |
| Rodzina i majątek | |
| Rodzice | Bogislaw von Hoym i Augusta Henrietta z domu Wobeser |
| Małżonka | Antonia Louise von Dyhrn und Schönau |
| Własność | Posiadłości przy Brzegu Dolnym i w okolicach Kielc; otrzymał starostwo guzowskie |
| Edukacja i służba | |
| Edukacja | Collegium Fridericianum w Królewcu; studia prawa na Uniwersytecie Viadrina |
| Staże i stanowiska | Referendarz w kamerze wojen i domen; prezydent rządu w Kleve; minister Śląska |
Karl Georg von Hoym działał w administracji pruskiej przez większą część życia. Jego kariera obejmowała stanowiska w kamerze wojennej i administracji prowincjonalnej, a także nominacje nadane przez króla.
Życiorys i wykształcenie
Karl Georg urodził się w 1739 jako syn Bogislawa von Hoyma, właściciela Poblotz, i Augusty Henrietty z domu Wobeser. Ojciec zmarł w 1741, a rok później zmarła matka; opiekę nad nim przejął Heinrich von Podewils, który wychowywał go razem ze swoimi synami.
Ukończył Collegium Fridericianum w Królewcu i w 1758 rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. Interesował się nauką języków obcych. W 1761 próbował wstąpić do regimentu kirasjerów dowodzonego przez Gustava Albrechta von Schlabrendorfa, lecz odmówiono mu przyjęcia; w rezultacie został skierowany przez Schlabrendorfa do Ernsta Wilhelma, który zatrudnił go jako referendarza w śląskiej kamerze wojen i domen.
Kariera urzędnicza i rządy
Po krótkim okresie pracy w kamerze von Hoym awansował na drugiego dyrektora w marcu 1767 roku. W tym samym roku poślubił baronównę Antonię Louise von Dyhrn und Schönau. Król Fryderyk II ustanowił go w 1769 prezydentem rządu w Kleve, a w 1770 powrócił na Śląsk, gdzie objął funkcję ministra tej prowincji.
W 1793, po II rozbiorze Polski i utworzeniu prowincji Prusy Południowe, został jej namiestnikiem. Jego rządy krytykowano za zbytnią despotyczność i biurokratyzację; jednym z krytyków był Hans von Held.
Na mocy deklaracji króla Fryderyka Wilhelma II z 28 lipca 1796 dobra duchowne i królewszczyzny przeszły na własność skarbu pruskiego, a król rozdawał je swym dygnitarzom; von Hoym otrzymał wtedy starostwo guzowskie, jednak zgodził się na sprzedaż tych dóbr ich dotychczasowej właścicielce, Pauli Ogińskiej. Był też właścicielem majątków w okolicach Brzegu Dolnego i Kielc.
Po pokoju w Tylży przeszedł na emeryturę i zmarł 26 października 1807 w swojej posiadłości w Brzegu Dolnym. Pochowano go w mauzoleum rodzinnym.
